Jasna Koteska Bibliography 2011-2016

August 2015
(c) Goran Petrov



Jasna Koteska Bibliography 2011-2016
Јасна Котеска библиографија 2011-2016


For her selected 2005-2009 bibliography see here, and for 2007-2011 here.







BOOKS (2011-2016)

1. 2016. Koteska, Jasna. Kierkegaard on Consumerism (The Aesthetic, the Ethical, and the Religious Reading), Publisher: Kierkegaard Circle, University of Toronto and Central European Research Institute Soren Kierkegaard (CERI-SK), Toronto-Ljubljana, September 2016. Language: English. FORTHCOMING
2. 2015. Representation of Gender Minority Groups in Media: Serbia, Montenegro and Macedonia. Editors: Tatjana Rosic-Ilic, Jasna Koteska and Janko Ljumovic, Biblioteka Collectanea, Publisher: Center for Media and Communications, Faculty of Media and Communications, Belgrade, December 2015, pp. 333. Language: English. ISBN: 978-86-87107-54-0
3. 2014. Koteska, Jasna. Communist Intimacy. New Academia Publishing: Washington DC, 10 March 2014, 323 pp. Language: English. ISBN 978-0-989916976 
4. 2013. Котеска, Јасна. Фројдовска читанка. Рана психоанализа 1893-1899. Култура, Скопје, 1 ноември 2013, pp. 862 Language: Macedonian ISBN: 978-9989-32-713-1 
5. 2012. Котеска, Ясна. Санитарна енигма, превод Станимир Панайотов, КХ-критика и хуманизам, София, 2012, 320 pp. Language: Bulgarian. ISBN: 978-954-587-160-3 


Communist Intimacy (2014) made it on to the European Society of Authors' Finnegans's List of 30 books for 2015.

ARTICLES (2011-2016)

2016:
1. "Gestovi i tela (Status gesta kod Kafke, Kjerkegora i Kundere", Sarajevske sveske, urednik Tatjana Rosic-Ilic, Mediacentar Sarajevo, No. 49-50, May 2016, pp. 79-92.
2. Critical Art in Contemporary Macedonia, edited by Jon Blackwood, Grays School of Art, Scotland; Carnegie Trust for the Universities in Scotland, in print, mid-2016.
3. “Freud On the First World War”, book First World War, edited by Snezhana Dimitrova, Department of History, South West University “Neofil Rilski”, Blagoevgrad, Bulgaria, in print, end-2016.
4. “From Silence to Violence: LGBTI in Macedonia, 2013 and 2014” published in: Representation of Gender Minority Groups in Media: Serbia, Montenegro and Macedonia Book of Abstracts, Faculty of Media and Communications FMK, Belgrade, 2015, p. 3.
5. „Телото како филолошка мапа (клиничките студии на Фројд како книжевен жанр)“ во: Интерпретативни стратегии, МАНУ, уред. акад. Катица Ќулафкова и проф. Наташа Аврамовска, Скопје, - во печат, крај на 2016.
6. „Историја и контекст на постмодерната во македонската литература“, во Зборник од XLVIII летна школа на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура, Охрид, во печат, крај на 2016.
7. „Книжевноста како наставен предмет (методички аспекти)“, во Литературен збор, Скопје, во печат, крај на 2016.
8. „Концепот на малото кај Кафка - психоаналитички читања“, во Интерпретативни стратегии, Научно-истражувачки проект Примена на херменевтичките методи во толкувањето на книжевните дела, уред. акад. Катица Ќулафкова и проф. Наташа Аврамовска, во печат, крај на 2016. 

2015:
1. „O unheimlich efektu zajednice (dramatika Žanine Mircevske), in: Žene, drame i izvedba, Između post-socijalizma i post-feminizma (uredila Lada Čale Felman), edicija Teorija savremene umetnosti, Beograd: Orion Art, 2015, 167-192.
2. „The Ideology of Consumerism in Kierkegaard's Repetition" in: Soren Kierkegaard, How to Avoid the Totalitarianism of Consumerism, ed. Dr. Primoz Repar, KUD Apokolipsa and Central European Research Institute Soren Kierkegaard, Ljubljana, 2015, 49-87.
3. „Оценувањето и методиката на наставата по книжевност“, во: Литературен збор, Скопје,  год. LXXII, бр. 1-3, 2015, 191-209. 
4. "Pride Week, Silence and Violence" in Representation of Gender Minority Groups in Media: Serbia, Montenegro and Macedonia, edited by Tatjana Rosic-Ilic, Jasna Koteska and Janko Ljumovic, FMK, Faculty of Media and Communication, Belgrade, 2015, 45-63. (in English)
5. "Nagovor", in: Kierkegaard, Totalitarizem potrosnistva, ed. Dr. Primoz Repar, KUD Apokolipsa and Central European Research Institute Soren Kierkegaard, Ljubljana, 2015, 31-40.
6. „Траумата некогаш и сега: од Шарко до Холивуд“, во Спектар, меѓународно списание за литературна наука, уредник Наташа Аврамовска, Скопје, 2015, бр. 65, XXIII, 149-167.
7. "Ideologija izbire in potrosnistva v Kierkegaardovi Ponovitvi",in: Kierkegaard, Totalitarizem potrosnistva, ed. Dr. Primoz Repar, KUD Apokolipsa and Central European Research Institute Soren Kierkegaard, Ljubljana, 2015, 101- 64-101.
8. „Општествен инженеринг“, во: Ана Јовковска Пулсот и времето“, Силсонс, Скопје 2015, 187-201.
9. „За екранските сеќавања на Фројд“, во Наше писмо, Скопје, бр. 79-80, год. XXI, 14-19.
10. "From Silence to Violence", во: Book of Abstracts, Rеpresentation of Gender Minority Groups in Media: Serbia, Montenegro, Macedonia, Publisher: FMK, Faculty of Media and Communication, Belgrade, 2015, p. 3.

 

Gestures and Bodies (The Status of Gestures in Kafka, Kierkegaard and Kundera) - in Bosnian (2016)



Jasna Koteska
"Gestures and Bodies
(The Status of Gestures in Kafka, Kierkegaard and Kundera)", Sarajevske sveske, Mediacentar Sarajevo, No. 49-50, 20 maj 2016, pp. 79-92.
Language: Serbian/Croatian/Bosnian
ISSN: 1512-8539




Link to the text online.
You can download the Journal here.
sveske.ba




GESTOVI I TELA
(Status gesta kod Kafke, Kjerkegora i Kundere)
Jasna Koteska


Uvod: Da li gest pripada telu?

Roman Besmrtnost (1990), Milana Kundere, otvara se opisom gesta koji pravi glavna junakinja Agnes pri izlasku iz bazena. Narator na početku romana beleži dirljivu komičnost Agnese dok bezuspešno pokušava da natera ostarelo telo da se povinuje naredbama trenera za plivanje. Ali, odmah nakon izlaska iz bazena, okrećući se prema treneru, Agnes pravi gest odmahivanja rukom, koji služi kao inspiracija s kojim se otvara roman o besmrtnosti:

„Prošla je pored trenera i na tri-četiri koraka od njega okrenula je glavu prema njemu, osmehnula se i mahnula mu. Steglo mi se srce! Osmeh i gest pripadali su 20-godišnjoj devojci. Ruka joj se podigla sa začuđujućom lakoćom. To je bilo kao da baca u vazduh šarenu loptu da bi se igrala sa voljenim. Osmeh i gest imali su privlačnost i eleganciju, iako lice i telo nisu više posedovali nikakav šarm.To je bila privlačnost gesta koji je tonuo u neprivlačnost tela.“

Kunderin opis otvara kompleks filozofskih pitanja o odnosu gesta i tela. Ako jedno neprivlačno telo proizvodi privlačan gest, da li to znači da gest postoji nezavisno od tela? Da li gest pripada sferi univerzalnog, a telo sferi individualnog? Ako gestovi pripadaju čovečanstvu, da li to znači da je individualno telo samo „domaćin“, medijum, nosilac gesta? Da li je čovek prinuđen da bira iz određenog i konačnog broja gestova čovečanstva? Ili je, pak, sasvim obratno? Na svetu postoji beskonačno mnogo gestova, ali čovek odabira da koristi samo one gestove koji su društveno prihvatljivi.

Ako čovek koristi uniformne gestove, to radi jer kao nagradu dobija uključivanje u cirkulisanje ljudskih tela, no da li za kaznu, gubi samog sebe? I konačno, da li gestovi mogu da izumiru? Da li izumrli gestovi mogu ponovo da se vrate? Ili, pak, telo može da proizvodi svoje gestove? Studija koja sledi pokušaće da odgovori na dve grupe pitanja. Ontološka pitanja glase: Da li gest postoji nezavisno od tela? A ako gest postoji nezavisno od tela, ili čak i pre tela, tada, odakle dolazi gest? Kakav je ontološki status gesta? Da li je ljudsko telo samo proteza za gest? Da li je gest više primordijalan nego telo? Da li su gestovi arhetipovi koji samo koriste tela da bi se izrazili, da bi međusobno komunicirali? 

Epistemološka pitanja glase: Kakva je epistomološka vrednost gestova? Da li se gestovi prave samo zbog potrebe komunikacije, samo zbog raspodele znanja i osećanja? Ako je to tako, da li je u prošlosti postojalo beskonačno mnogo gestova koji su potom iščezli jer ih tela nisu koristila? Da li iščezli gestovi mogu ponovo da se pronađu, čak i ponovo rode? I konačno, koliko gestovi imaju potrebitost za telima da bi ona mogla komunicirati?

Tekst koji sledi pokušaće da odgovori na ova pitanja preko analize gestova kod serije autora, od Montenja (16. vek), Lesinga (17. vek), preko Kjerkegora, Tureta i Frojda (19. vek), pa sve do Kafke, Kundere i Agambena (20. vek).


I. 
Gest koji poništava telo 
(Kafka, 20. vek: Umetnik u gladovanju)


1.
Čovek u ekstazi, ali i čovek koji se davi u vodi – oboje dižu ruke

Ovako piše Franc Kafka, autor čiji je opus književni eksperiment oko pitanja da li gest može da postane događaj. Kafka je zabeležio da se isti dramatični gest (dizanje ruku u vis) koristi za dve sasvim suprotne situacije, jednom da označi vrhunsku ekstazu, a drugi put da označi očajan poziv za pomoć. Zbog čega ljudsko telo raspolaže sa malim registrom telesnih signalizacija? Da li bi stvaranje novih gestova pomoglo čoveku da bolje komunicira sa kompleksnim duševnim stanjima? Maks Brod, najbolji Kafkin prijatelj, ostavio je svedočenje da je za Kafku sve bilo gest: „Ono što je Kafka najmanje posmatrao beše gestuis. Svaki gest je događaj – moglo bi da se kaže i drama – sam za sebe... (G)est je centar događaja.

 

[ВИДЕО] ТВ Телма. Шарена револуција, Груевски како Колишевски. 18 Април 2016



[ВИДЕО] ТВ Телма, Топ тема со Александар Чомовски, 18 april 2016 Шарена Револуција. Груевски како Колишевски со проф. д-р Бранимир Јовановиќ, проф. д-р Јетон Шасивари и проф. д-р Јасна Котеска

[VIDEO] TV Telma, TV host Aleksandar Comovski on the so-called Colorful Revolution in the Republic of Macedonia, Gruevski like Kolishevski? April 18 2016. Talk with Professors Branimir Jovanovic, Jeton Shasivari and Jasna Koteska.




 

The Ideology of Consumerism in Kierkegaard's Repetition (Ljubljana, 2015) - in English






Author. Jasna Koteska, "The Ideology of Consumerism in Kierkegaard's Repetition" 

Book. Soren Kierkegaard, International Workshop and Conference: How to Avoid the Totalitarianism of Consumerism, ed. Dr. Primoz Repar, KUD Apokalipsa and Central European Institute Soren Kierkegaard (CERI-SK), Ljubljana, Slovenia, 2015, 49-87. 









Jasna Koteska
The Ideology of Choice and Consumerism in Kierkegaard’s Repetition


I. Introduction:
Three Impossible Choices


The following article analyzes Kierkegaard’s ideology of choice - a concept central to both the construction of subjectivity and the ideology of consumerism - as presented in Kierkegaard’s book Repetition (1843). Before delving into the analysis of choice in Repetition, we will offer the following two points about Kierkegaard’s general theory of choice.

A)

According to Kierkegaard, humans are torn between two incongruent and often contradictory paradigms: the aesthetical and the ethical one (which are more concretely visible in the two ideological commands: pleasure or duty). The ethical and the aesthetical paradigm cannot always coexist one next to another, both according to the social standards, but also because of the general incongruity of pleasure and duty, two things which contradict each other completely (“If I elect pleasure, I will immediately negate duty, and vice versa”). Not only are the contradictory commands imposed upon people by the ideological demands of the society, but people have to make their choices based on what Kierkegaard called “the leap of faith”, i.e. without a clear knowledge of the consequences of the choices made. Yet, choices are not impossible, and for Kierkegaard, most of what is out there are only some practical decisions about what kind of life one wants to commit oneself to. Although made by the “leap of faith”, people are capable of deciding, capable of making choices, depending on their subjective judgments, and on the circumstances of their lives. A perfect illustration of the problems with the choice, one finds in Kierkegaard’s most famous book Either/Or (1843), which as is well known, investigates the two paradigms from the perspective of marriage (especially in its small novelette The Seducer’s Diary). The book has two perspectives: either talks about life from an aesthetic point of view, and or talks about the life from the ethical point of view. The main argument of the second volume of Either/Or can be summed up to these few lines: A and B know each other, A is an aesthete, he is unhappy, and he is 7 years younger than B. B is married and at first he writes to A to tell him that he considers that marriage possesses an aesthetic value (and pleasure). A is not convinced. B then writes again and this time he includes the ethical dimension (and duty), too. A does not respond again. B finally sends his third letter, in which he retells a narrative told by a priest that humans are always wrong in relation to God, which basically means that the project is finalized with the short religious tractate. A continues to be silent.

 

On Freud's Screen Memories (December, 2015) in Macedonian





Јасна Котеска, „За екранските сеќавања на Фројд“, Наше писмо, бр. 79-80, год. XXI, Скопје, декември 2015, 14-19.













ЗА ЕКРАНСКИТЕ СЕЌАВАЊА НА ФРОЈД
Јасна Котеска


Предмет на анализа во овој текст е една мала, денес речиси сосема заборавена студија на Фројд, со наслов За екранските сеќавања. Студијата е напишана во 1899, само една година пред почетокот на 20 век и пред Фројдовата капитална книга Толкување на соништата (1900). Таткото на Фројд умира два години порано, а во писмото до Флис Фројд запишува дека открил застрашувачка вистина за семејната динамика, имено:

„Во сите случаи на патологијата, таткото е тој што треба да биде осуден за перверзија “![1]

Ова е најраната Фројдова антиципација на Едиповиот татко, централна тема во неговиот опус. Таткото е во исто време носител на симболниот поредок, и како таков го гарантира функционирањето на поредокот. Но, додека го штити поредокот од вишокот задоволство вграден во него, тој истовремено и ја активира и перверзијата упатена кон поредокот, во она што Лакан подоцна го напиша како père-version (перверзија на таткото - авторитет). Полиморфната перверзија на таткото значи дека авторитетот истовремено е јадро кое ја одржува социјалната хармонија, но и јадро кое го корумпира истиот опстанок што треба да го гарантира. Со овој проблем Фројд ќе се занимава сета своја кариера, а овој текст е посветен на најраната интуиција на Фројд дека Едип е можеби најважното прашање и централната тема на психоанализата.

 

Pride Week, Silence and Violence (2015) in English





Jasna Koteska "Pride Week, Silence and Violence (LGBTI in Macedonia, 2013 and 2014)", 
Book: Representation of Gender Minority Groups in Media: Serbia, Montenegro and Macedoniaedited by Tatjana Rosic-Ilic, Jasna Koteska and Janko Ljumovic, FMK, Faculty of Media and Communications, Belgrade, 2015, 49-63.



ISBN 978-86-87107-54-0






Pride Week, Silence and Violence
(LGBTI in Macedonia, 2013 and 2014)
Jasna Koteska


I.
Introduction: “Who Did This?”


A well-known anecdote talks about the occasion when a German officer visited Pablo Picasso’s studio in Paris during the Second World War. After seeing Guernica, shocked by the modernist chaos of the painting, the officer asked Picasso: “Did you do this?” Picasso calmly replied: “No, you did this”.[1] If applied to the Macedonian LGBTI context, marked by a sharp distinction between the acute media silence about the LGBTI communities, and the frequent public outbursts of violence against the same communities, to the media question: “Who did this?”, one should reply, like Picasso: “You did this. This is the result of your politics!”


Two features closely related to the Macedonian LGBTI communities in the past two years, consist of two opposites: the huge media silence about the LGBTI communities and their activisms, and the frequent explosions of physical attacks and hooliganism (as the most “vocal” display of one’s opinion). How does this double-helix (“not recognizing them”, yet “recognizing them to its fullest physical presence” even taking an active violent stance against them) function in the Macedonian reality, and what is the role of the Macedonian media in creating this double helix?

The voice serves as the regulator of basic ethical rights. The ultimate image, also a practical demonstration of this fundamental logic, is Edvard Munch’s painting The Scream (1893). It is only when one is deprived of the voice, that one renders the ultimate anxiety. And vice versa, when the voice is vocalized the anxiety is released. But, what happens when individuals and whole communities are deprived of their voices and visibility; when the voicing of one’s rights is silenced, and the ethical stance is no longer guaranteed by the public and by the media? The logical answer is that the ethical stance gets sort of “kidnapped” by groups which claim a higher “understanding” of the ethics, and of who are “us” as opposed to “them”: the religious right groups, the sport fans, the traditional family leagues, etc. This is than the case when the silence (rejecting the voice) forms a circular movement towards its radical negation: vehement, loud violence.

 

O unheimlich efektu zajednice (2015) in Serbian/Croatian

Koteska Jasna, "O unheilmich efektu zajednice (Dramatika Žanine Mirčevske)", 

Žene, drame i izvedba: Izmedju post-socijalizma i post-feminizma), uredila Lada Čale-Feldman, Edicija: Teorija savremene umetnosti, Orion, Beograd, 2015, 167-191.




O UNHEIMLICH EFEKTU ZAJEDNICE
(DRAMATIKA ŽANINE MIRČEVSKE)

Jasna Koteska


Tekst koji slijedi odnosi se na analizu dramskih tekstova Dies Irae (1990) i Esperanza (1996) najpoznatije makedonske dramatičarke Žanine Mirčevske (rođene 1967). Međutim, prije analitičke razrade samih drama, tekst će skicirati povijest makedonske ženske dramati ke, nastojeći pritom odrediti koliko dramski opus Mirčevske upravo njoj uisti nu pripada, a koliko oponira makedonskoj dramskoj tradiciji; istovremeno, tekst će uznastojati oko određivanja važnosti koju je imala i ima autorska pojava Mirčevske od osamdesetih godina do danas.


Makedonska ženska drama u XIX i XX stoljeću

1.

Prvo žensko ime koje se spominje u makedonskoj dramskoj povijesti je ime glumice Marije Pop Georgieve Černodrinske, supruge dramskog pisca i redatelja Vojdana Černodrinskog (1875 - 1951). Njezina djelatnost „u sjeni“ sastojala se od asisti ranja prilikom formiranja prvih makedonskih kazališnih družina Briga i utjeha/Скрб и утеха (utemeljena 1901) I Središnji makedonski teatar/Столичен македонски театар (ime kasnije kazališne trupe). S ovim je putujućim kazalištem Černodrinski uprizorio svoju dramu Makedonska krvava svadba (napisanu 1900), koja je doživjela ogroman uspjeh kod publike. Osim u Makedoniji, Vojdan i Marija Černodrinski popularizirali su makedonsku dramu na Balkanu, nastupajući na scenama u Bugarskoj, Srbiji i Grčkoj. Osim što znamo da je osobno igrala u dramama, danas malo znamo o konkretnoj ulozi Marije Černodrinske u makedonskoj dramaturgiji na kraju XIX stoljeća. Možemo pretpostaviti da je Černodrinska pomagala u organiziranju kazališne trupe, asistirala pri postavljanju drama na scenu, ali ne znamo je li sudjelovala u radu na dramskim tekstovima.

Prije Černodrinskog, makedonska kazališna tradicija vezuje se uz ime Jordana Hadži Konstantinova Džinota, koji je u drugoj polovini XIX stoljeća u školama u Makedoniji organizirao dramske predstave, ali do danas nema konkretnih podataka o tome jesu li u njima sudjelovale i žene i koja je bila njihova unkcija. S druge pak strane, znamo kako je Džinot u svoju dramaturgiju unio dosta makedonske folklorne tradicije, u kojoj su vjekovima postojale različite folklorne dramske forme u kojima su sudjelovale žene: koledarska, vasiličarska, dodolska, džamalarska itd, ali konkretna uloga žena u ovim folklornim djelima nedostatno je proučavana iz rodne perspektive.